POCHP – diagnostyka i leczenie

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP) to schorzenie, które dotyka niemal 2 miliony Polaków – przede wszystkim po 40. roku życia, ale około 10% zachorowań dotyczy osób w wieku od 25 do 30 lat. Jest to dolegliwość niezwykle podstępna, gdyż może przebiegać bezobjawowo, a jej pierwsze symptomy często przypominają zupełnie inne schorzenia: na przykład zapalenie oskrzeli lub rozedmę płuc.

Zlekceważenie objawów (nawet tych niejednoznacznych) może być bardzo groźne, gdyż zaniedbana i utrzymująca się przez dłuższy czas choroba sieje w organizmie prawdziwe spustoszenie. Dlatego też już pierwsze objawy POCHP – takie jak przewlekły kaszel, duszności, ucisk w piersi, zadyszka czy pogarszająca się kondycja fizyczna – powinny skłonić do wizyty u lekarza.

Diagnoza POCHP

Zdecydowana większość badaczy i lekarzy jako główne przyczyny POCHP wskazuje palenie tytoniu (zarówno czynne, jak i bierne), przebywanie w zanieczyszczonym środowisku, predyspozycje genetyczne, mniejszą pojemność płuc oraz przebyte choroby układu oddechowego.

Zobacz witafon

Dlatego każda osoba znajdująca się w grupie podwyższonego ryzyka, która zauważy u siebie niepokojące symptomy powinna udać się do odpowiedniego lekarza – najlepiej specjalisty w zakresie chorób płuc. Rozpoznanie POCHP wymaga przeprowadzenia nie tylko szczegółowego wywiadu z pacjentem, ale także szczegółowych badań, do których zalicza się:

  • rentgen płuc, który pozwala rozpoznać poziom zmian w płucach,
  • spirometria, która określa pojemność płuc, a tym samym pozwala ocenić, czy są one starsze niż wiek pacjenta,
  • gazometria, czyli badanie pozwalające określić poziom gazów we krwi.

Dodatkowym badaniem, które może być zlecone przez lekarza, jest pulsoksymetria, na podstawie której określa się zawartość tlenu we krwi. Tylko przeprowadzenie wyżej wymienionych badań pozwala z całkowitą pewnością zdiagnozować przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.

Leczenie POCHP

Przewlekła obturacyjna choroba płuc to schorzenie, które nie jest całkowicie wyleczalne. Jednak odpowiednia terapia może spowolnić rozwój choroby i znacząco poprawić komfort życia pacjenta.

Samo leczenie POCHP jest w głównej mierze uzależnione od zaawansowania choroby. W przypadku stadium początkowego, zazwyczaj wystarczy rzucenie palenia, zdrowa i zbilansowana dieta oraz systematyczna aktywność fizyczna. I chociaż podjęte działania nie spowodują cofnięcia się choroby, to jednak jej postęp będzie znacznie spowolniony.

Więcej o leczeniu: http://pochp.net.pl/leczenie-przewleklej-obturacyjnej-choroby-pluc/

W sytuacji zaawansowanego schorzenia konieczne jest przyjmowanie leków, których dawka jest dostosowywana do konkretnego pacjenta. W większości przypadków pacjent przyjmuje leki rozszerzające oskrzela, przeciwzapalne oraz wykrztuśne.

W skrajnych przypadkach niewydolności oddechowej konieczne jest podawanie tlenu oraz zastosowanie nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej (czyli podłączenie prostego respiratora dostarczającego powietrze do płuc). Nie do rzadkości należą także sytuacje, w których lekarze decydują się na przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych – na przykład usunięcia pęcherzy rozedmowych, wycięcia zniszczonych fragmentów płuc, a w ostateczności także wykonanie przeszczepu.

Równie ważne w leczeniu POCHP jest także zachowanie samego pacjenta, który powinien rzucić palenie, unikać palaczy i zanieczyszczonego powietrza, regularnie przyjmować leki, zdrowo się odżywiać, ćwiczyć oraz nie dopuszczać do zakażeń dróg oddechowych. Wszystkie wyżej wymienione działania spowolnią rozwój choroby.

POCHP – diagnostyka i leczenie
5 (100%) 1 vote

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

6 + = 16